Chassé 14 oktober 2006-10-15


Breda is voor ons een vanouds bekende plek om te spelen. We hebben een vast en trouw publiek. Wat minder aangenaam was het feit dat we voor het eerst in de kleine zaal stonden geprogrammeerd. Voordeel is dan weer dat de boel is uitverkocht en dat staat altijd goed. Onze geluidsman Frits was op tour met een andere band dus was onze vaste invaller Arne met Bart meegekomen. We hebben om een uur afgesproken bij het theater. Ook Vincent is er al vroeg. Dit wordt weer een voorstelling met alles er op en eraan. De technische crew van de zaal is erg behulpzaam en sympathiek.

 

 

 Eric is druk aan het inspelen

We beginnen dan ook met koffie. Als we het grote projectie scherm uitvouwen lijkt het behoorlijk kreukelig de zomer zijn doorgekomen. We hangen het snel op zodat we de meeste kreukels er uit kunnen trekken. Vincent installeert de kleine beamer en ik de grote . Om half vier hebben we alles ingehangen en werken alle videoapparaten naar behoren. Om 16.30 arriveert de rest van de band. We werken tot 17.30 door aan de soundcheck en gaan dan eten in de artiesten foyer. In de middenzaal staat de musical Junglebook met hun première dus het is behoorlijk druk. Chassé is een enorme theaterfabriek maar het personeel aardig. Tijdens het eten wordt gebeld door onze meest vaste fan Gusta. Ze heeft eindelijk de trui af die ze voor Bart aan het breien was. Lekker rood en met nootjes.

 

 

 

Nadeel van Chassé is dat overal de deuren dicht zitten dus loods ik Gusta langs de keuken naar binnen. Bart is opgetogen over zijn trui. Felrood met nootjes.

 

 We hebben genoeg tijd en de soundcheck verloopt gladjes. Om 8.30 gaan we los. Bij het “Polygoonjournaal” klinkt al de eerste lach, makkelijk verdiend. De  zaal is in een zeer goeie humeur dus alle grappen en verhalen komen goed aan. De kleine zaal en het gebrek aan coulissen maakt het allemaal vrij hilarisch. Stoelen, strijkstokken en pruiken raken verstrikt in touwen en gaffertape. Maar het mag allemaal de pret niet drukken. Vermoeid maar voldaan zijn we om 11.30 in de bar om onze VARA-gast Hugo van Krieken nog even te spreken. Na een biertje keren we huiswaarts.

Maarheeze 30 september 2006

 

 

Het eerste reguliere optreden van het tweede seizoen van ons jubileumprogramma vond plaats in het Brabantse Maarheeze. Het was een heerlijke dag. De Smeltkroes is een theater dat gerund wordt door vrijwilligers. De sfeer is daardoor ongedwongen en relaxed. Zo´n eerste keer na de vakantie worden de ervaringen uitgewisseld en proberen we de draad van de voorstelling weer op te pakken. Het wordt een concertante uitvoering omdat de technische uitrusting niet toereikend is voor onze beamers en projectieschermen. Bart goochelt met de paar parren en speciaaltjes, Frits worstelt met brommen, ruisjes en zoemers. Het was een bijzondere reis; Joris heeft zijn rijbewijs. Eindelijk heb ik mijn auto met chauffeur.

 

Er kunnen 200 mensen in de zaalen de verwachting is dat het vol komt. We werken relaxed naar de soundcheck toe en er vinden geen technische problemen plaats.

De plaatselijke Chinees zal voorlopig geen Michelinster ontvangen. Het is eetbaar meer niet.

Als ik me wil omkleden blijkt dat ik mijn pak thuis heb laten liggen. Fits leent een broek en ik speel maar in mijn gewone colbert. Om 20.30 uur beginnen we. De temperatuur is al spoedig niet te harden. Blijkbaar staat de CV al aan. Zweet gutst waar het gutsen kan. De zaal zit inderdaad vol en het publiek heeft er zin in. Het lijkt erop dat alles aankomt en dat maakt het spelen erg aangenaam.

De temperatuur stijgt en het is bijna niet te harden. Gelukkig staat de Hejser Bulgar op het repertoire zodat ik mijn verhaal over het broeikaseffect ook kwijt kan. In de pauze speelt een hardnekkige brom in de vioolzender ons parten, maar na een half uur kunnen we verder.

Het publiek blijft alert en enthousiast en zoals meestal komen we niet zonder toegiften weg.

Na afloop drinken we nog een drankje in de foyer, babbelen met fans en de techniek en om 00.30 verlaten we het eens zo rustige Maarheze. Zo de kop is er af!

 

The Dutch Klezmer Band in Gouda

Pinkstermaandag in het Houtmansplantsoen te Gouda. Het weer is eindelijk wat opgeknapt wanneer Di Gojim en Ot Azoj het podium betreden in het Houtmansplantsoen te Gouda. Volgens de organisatie waren er zo'n 1000 bezoekers voor dit klezmerconcert naar het park gekomen. The Dutch Klezmer Band is een samenwerking tussen de beide bands. We spelen een soort festival waarin we eerst apart optreden en dan gezamenlijk. Als het publiek door de eerste sets is opgewarmd knallen we los met A Chasene Tants. Het publiek deint mee op de muziek. Ik zie zoveel bekenden dat ik er bijna verlegen van wordt. Het is een echte thuiswedstrijd. We komen niet van het podium zonder een toegift en het blijft nog lang onrustig in het park. De bonnen voor drank worden gretig afgenomen door de bandleden. Amy verkoopt behoorlijk veel CD’s en is dus niet voor niets meegekpmen. Als de rook is opgetrokken en iedereen is vertrokken blijft de accordeon van Nicolaas zielig achter. In paniek hangt hij even later aan de telefoon. Ik kan hem geruststellen en heb de accordeon meegenomen. Vandaag stond er een grote foto in het AD.

Wijk bij Duurstede 3 juni 2006

Di Gojim speelt klezmer op het jazz festival van Wijk bij Duurstede. Waarom Klezz bij Jazz? Omdat de Jiddische muzikanten in de vorige eeuw de blaasinstrumenten en de bigband in Amerika introduceerden. Dit gecombineert met de zigeunernelodieën, de Roemeense harmonisatie's en de improvisatietechnieken bracht een nieuw soort muziek voort. In New Orleans pikten de bevrijdde negerslaven de instrumentatie op, mixten hun begrafenismuziek en processiemelodieën met de Jiddische swung en daar ontstond swing.

Dit is natuurlijk erg kort door de bocht. De grote meltingpot van stijlen en etnische achtergronden bood de ultime voedingsbodem voor het ontstaan van de jazz. Het is ook niet verwonderlijk dat de Amerikaanse muziekscene in de jaren 20 en 30 gedomineerd werd door Oost-Europese Joden; Berlin, Kahn, Gershwin, Bernstein, Sandler, Gilrod, Ellstein etc.

De klezmer van Di Gojim ging er op zaterdagavond dan ook in als koek. Het plein veranderde in een deindende massa, een toegift kon niet uitblijven. Op naar Lowlands en andere festivals!!

Dresden (3) 28 mei 2006

 Next day we met Bente and Vera her German agent. It was Jacob birthday. When we arrived at Freiberg Eric suggested Jacob to have some birthday cakes and we all enjoyed the German cake cooking. In the Dom where the concert should take place, there was a service so we couldn't rehears or check the sound. After that there was an organ concerto and a guide-tour. I had the impression that the concert was just something in between. There was no possibility for a real good preparation. Maybe the klezmer musicians from old times were used to these circumstances, you may play but don't disturb the normal procedures. At 13.15 we started the concert with the clarinet solo of the Bojbriker drejlach. The audience was sitting 10 meters far away, so it was a hard job to reach the people and to get the idea that we were all together in this huge church. Although we managed to create a concert atmosphere and the audience kept on applauding after the concert so did an encore. A German fan gave us a beautiful Yiddish Song book to show his gratitude for the concert. At last everything worked out fine. We sold a lot of CD's, drank a coffee near the marked place and at 4 o'clock went home. Unfortunately we got stuck in an enormous traffic lime near Kassel. More than 4 hours of walk tempo.

At 4.30 am I found my bed in Gouda, happy to be home again!

Dresden (2) 28 mei 2006

  Lees verder...

Dresden 28 mei 2006

 We gaan naar Dresden om in het kader van de Dresdner festspiele een klezmer concert te verzorgen met Bente Kahan. Dat wordt zaterdag vroeg vertrekken om op tijd voor de soundcheck te arriveren. In mijn volgende log doe ik verslag van deze trip.

Gorredijk 26 maart 2006

Katwijk 24 maart 2006

Wageningen 25 maart 2006